Loslaten

De barsten nog niet geheeld
Breekt mijn hart opnieuw
Haar breken
Smoort de tranen
Van onverwerkt verdriet
Wellicht nu.. Is er de rust
Mogen tranen stromen
Mogen wonden helen
Laat me los
Zoals ik jou loslaat
Al doet het pijn
Wellicht nu… Is er ruimte
Mag je helen
Mag je herstellen
Laat me los.

Karen Nadine ~ 2021

Ze speelt in oude tijden

Ze speelt in oude tijden
Herleeft een moment
Verward door de wonden
Welke ze had onderkend.

In de steek gelaten
Door herinnering
Heeft ze zichzelf verlaten
Losgebroken van de beleving.

Wanneer een fluisteren
Haar terug haalt
Is er een nieuw dwalen
Welk haar binnenhaalt.

Karen Nadine ~  2007

Ze spelt het oude lijden

Mysterie omvat de stilte
ze jaagt op woorden
vangt de kilte
bevrijd het delen.

Mijn hart opent
nieuwe tijden
ze spelt
het oude lijden
tot een nieuwe dag.

Een glimlach breekt
door grijze flarden
haar warmte bestrijkt
immense velden.

Karen Nadine ~ 2007

Gebroken werkelijkheid

Ik wilde
verdwijnen
In de adem van
tijdloosheid
verdrinken
in golven van
vergetelheid.

Ik dronk
de nieuwe tijd
overstapte
de sporen van
verloren realiteit
verdwaald
spoelde ik aan
op het strand
waar ik eens
stond
in scherven
gebroken werkelijkheid.

Met mijn voeten
nog in t gebroken glas
voel ik de wonden
van wat was
verward
neem ik de scherven
vertwijfeld
over het sterven
van de liefde in mij
de scherven weerspiegelen
geslepen de werkelijkheid
ze was nooit gestorven
slechts verdwenen
toen ik
het spoor bijster raakte
van mijn liefde
voor jou.

Karen Nadine ~ 2005