Daar waar woorden stil zijn

Daar waar woorden stil zijn

Een nieuwe kleur
toont verleden
ik volg haar spoor
tot aan het heden.

Een fragiel spoortje licht
breekt vervaagd herinneren
contouren bepalen het zicht
in een ander leven.

Verleden en heden dansen
los van pijn
ieder pasje is een loslaten
en terugkeren in het huidige Zijn.

Daar waar woorden stil zijn
bloeit rust, ze opent zich
Als alle tranen gevloeid zijn
verschijnt een glimlach op haar gezicht.

Karen Nadine ~ 2012

Woorden dwarrelen

Woorden dwarrelen

Woorden sneeuwen in mijn hoofd
Zachtjes
dwarrelen ze hun weg naar beneden
Van alle geluid beroofd
Is
het stilte die me heeft weten te verleiden.

Haar zachte
glimlach lonkt me
Ik wil op haar zachte deken huilen
Het
verstomt de onrust diep in me
Ik wil in haar stilte schuilen.

Karen Nadine ~ 2012