IJzige bruiloft

De winter geurt, hemels wit verblindt.
De wind danst op de ijzige bruiloft.
Een herberg trotseert bevroren vuur.
Een geheim ontdooit, gasten verbergen hun hart.

Tongen slissen sinistere duisternis
De verleiding danst te midden hete vuren
Haar zoete adem reikt tot in onverzadigbare kelen
Gulzig wordt gedronken, bloed benevelt tot grijze
sluiers.

Op de ruiten verschijnen gezichten; mismaakt.
Kinderdromen eisen hun nachtmerries op.
De nar -een dwerg- betovert de dansende muziek.
Buiten glimt de angst, enige raven krijsen sinister.

Magie weerspiegelt wonderlijke schoonheid
Maagdelijk wit fluistert passionele dromen
De draak grijnst in donkere schaduwen
Zijn hete adem vult de lucht.

* geschreven met een anonieme schrijfpartner

Karen Nadine ~ 2004