De Nacht

De Nacht

De nacht gijzelt me
onmachtig te bewegen
machteloos in haar donkerte.

Donkerte absorbeert me
ik voel hoe de verlamming
bezit neemt van me.

In mijn binnenste
razen de woorden
ze domineren de diepte.

De nacht omarmt me
ik laat haar
ze vult een leegte in me.

Karen Nadine ~ 2018

Duaal is de Dans

Duaal is de Dans

Duaal is de dans
Die zij bewegen
Een stil verdriet
Danst de donkerte
Tot ze verlamdt
Haar dans abrupt stopt.

In jouw armen
Een stil bewegen
Ze reist naar pijn
En dieper verdriet
Om terug te keren
In jouw geborgenheid.

Een fonkelend plagen
Opent een nieuwe dans
In vurige passen
Daagt ze je uit
Duikt dieper
Raast sneller
Tot ze uitgeput
Het licht omarmt
En bijkomt
In jouw veilige armen.

Mijn glimlach en mijn verdriet
Samen in eigen beweging
Ieder met hun eigen overgave
Een eigen dans
Door jou zo begrepen
Gevoed en geleid
Tot in de serene stilte
Van jouw geborgenheid.

Karen Nadine ~ 2018

Sla je donkerte om mij heen

Sla je donkerte om mij heen

Sla je donkerte om mij heen opdat ik vluchten kan
voor het licht. Ze poogt mijn tranen te drogen, haar warmte koestert
mijn gebroken vleugels die dromen van een nieuwe vlucht.

Ik kan dit licht nog niet dragen, wanneer het stof
opwaait in de werveling van mijn bewegen lonkt de schaduw.

Ik vlucht naar de eenzaamheid die mij zo vertrouwd
geworden is, ik verwelkom de kille adem die het vurig branden van
mijn beschadigde vleugels blust.

Hier wil ik schuilen, deze donkerte is mijn helen,
deze stilte is mijn beleven wanneer bewegen te pijnlijk is. Hier dans
ik in gedachten de verloren beweging, op verwarde klanken van een
nieuwe melodie.

Karen Nadine ~ 2015