Woeste Windvlagen

Stormen dreigen
Breken de wind
Haar zachte bries
Was mij beter gezind.

Woeste windvlagen
Sterken aan op de vlakte
Niet te temmen
Razernij in de diepte.

Ik keek haar aan
Stil is haar leegte
Ze liet me gaan
Ik mis haar stilte.

Karen Nadine ~ 2008

Los van Tijd

In vertrouwen ligt vrijheid
die vleugels geeft aan overgave
om te zweven, los van tijd
altijd verbonden met je.

In onze verbondenheid
Zweef ik, onbevangen en vrij
Beleven doorbreekt tijd
Ze reist de stilte voorbij.

Karen Nadine ~ 2008

Verdwaald in Ironie

Vergeten pijn
Danst de klanken
Gelijk een nar
Verdwaald in ironie.

Oorverdovende stilte
Dweept de muziek
Gelijk een instrument
Ongestemd achtergelaten.

Tot leven gebracht
Droomt symfonie
Een staande ovatie
om al dat verloren was.

Karen Nadine ~ 2008