IJzig Kristal

Ik adem
haar koele verschijning
ze benam
mijn passionele verleiding
koud en ijzig
bloemen in kristal
rood en vurig
de warmte die zij stal
met een kille zucht
adem ik haar
koele verschijning.

Karen Nadine ~ 2004

Lamgeslagen door jouw donkerte

Ze was het gewonde vogeltje
dat onder jouw vleugels
dacht te schuilen
onwetend van de teugels
waaraan jij haar zou binden.

Ze was je vogel in een onzichtbare kooi
dat diende te stralen
zodat je kon pronken met haar verentooi
ze tot je eigendom was verworden
waaraan jij een status kon verlenen.

Ze was het gewonde jonge meisje
dat jij maakte tot je vrouw
lamgeslagen door jouw donkerte
hield ze vast aan het touw
waaraan jij haar had gebonden.

Ze was nooit wat jij haar wilde laten zijn
je brak haar vleugels een voor een
ongevoelig voor haar pijn
bouwde je verder aan de tralies om haar heen
waarachter jij haar gevangen hield.

Ze was een deel van mij
haar pijn en verliezen
gaan het mijne ver voorbij
bang als ze is weer te leren vliegen
wanneer ze haar geknakte vleugels spreidt.

Karen Nadine ~ 2004

Web in de ochtenddauw

Flakkerend kaarslicht
streelt het aanzicht
verstrengelde lichamen
komen tot leven
contouren synchroon
verjagen de droom
spiegelen zichzelf aan de nacht.

Lichamen vol warmte
spelen de hitte
nagels zacht krabbend
lippen heet zoenend
brengen passie tot leven
vingers strelen
de nacht naar een ochtend.

Nachtelijke duisternis
onthult de gelijkenis
vrouwelijke schoonheid
een intense eenheid
van hartstochtelijk delen
innig verweven
een web in de ochtenddauw.

Karen Nadine ~ 2004